| تبليغات | X |
|
دنیا نگهدار..
میخواهم پیاده شوم...
|
قطار ميرود تو ميروي تمام ايستگاه ميرود و من چقدر ساده ام در انتظار تو و همچنان به نرده هاي ايستگاهِ رفته تكيه داده ام!
((قیصر امین پور)) ............................................................................. پ.ن:ببخشید از سه ماه تاخیر!
[ شنبه دوازدهم شهریور 1390 ] [ 15:12 ] [ هدی ]
[ ]
چقدر کیف میدهد برویم دراز بکشیم روی آن سبزه های توی باغ! زیر درخت سیب قرمز.... ماهی هایمان را هم بیندازیم توی حوض حیاط باغ...! سمنو هم بیاوریم باسنجد توی آن سبد حصیریها! چقدر کیف میدهد! بوی تازه ی کباب... ریختن سماق...!!! خوردن سیر... ورنگ کردن تخم مرغ سفالیهای مادربزرگ... وگرفتن سکه ی عیدی.... پوشیدن لباسهای نو وتمیز کردن آینه ها... چقدر کیف میدهد....!
"بوی تازگی بهار...!"
..................................................... پ.ن:کار خودم بود!سال نو مبارک!
[ سه شنبه دوم فروردین 1390 ] [ 16:7 ] [ هدی ]
[ ]
همانروز بودکه قصه اش را برایم میخواندی؟ همانجا بود که گفتی صدایی از ستودن میامد؟... همانموقع بود که گفتی پرندگان هم هوایش را دارند؟!.. همه چیز را گفتی با آنکس که سپاه ابرهه هم در برابرش دوام نمی آورد....!
"ولادتت مبارک ای ستوده ی دیروز وامروز...!/"
....................................................................
پ.ن:عید همگی مبارک باشه!عکس قشنگ پیدا نکردم...! کار خودم بود. [ یکشنبه یکم اسفند 1389 ] [ 23:12 ] [ هدی ]
[ ]
سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت، سرها در گریبان است . کسی سر بر نیارد کرد پاسخ گفتن و دیدار یاران را . نگه جز پیش پا را دید ، نتواند ، که ره تاریک و لغزان است . وگر دست محبت سوی کس یازی، به اکراه آورد دست از بغل بیرون ، که سرما سخت سوزان است . نفس کز گرمگاه سینه می آید برون، ابری شود تاریک . چو دیوار ایستد در پیش چشمانت . نفس کاینست ، پس دیگر چه داری چشم ز چشم دوستان دور یا نردیک؟ مسیحای جوانمرد من ! ای ترسای پیر پیرهن چرکین! هوا بس ناجوانمردانه سردست ... آی ... دمت گرم و سرت خوش باد ! سلامم را تو پاسخ گوی ، در بگشای !
منم من ، میهمان هر شبت ، لولی وش مغموم . منم من ، سنگ تیپا خورده رنجور . منم ، دشنام پست آفرینش ، نغمه ناجور
نه از رومم، نه از زنگم ، همان بی رنگ بی رنگم . بیا بگشای در ، بگشای، دلتنگم. حریفا ! میزبانا! میهمان سال و ماهت پشت در چون موج می لرزد. تگرگی نیست ، مرگی نیست . صدائی گر شنیدی صحبت سرما و دندان است . من امشب آمدستم وام بگذارم. حسابت را کنار جام بگذارم . چه می گوئی که بیگه شد ، سحر شد ، بامداد آمد ؟ فریبت می دهد بر آسمان این سرخی بعد از سحرگه نیست . حریفا ! گوش سرما برده است این ، یادگار سیلی سرد زمستان است . و قندیل سپهر تنگ میدان . مرده یا زنده ، به تابوت ستبر ظلمت نه توی مرگ اندود ، پنهان است . حریفا! رو چراغ باده را بفروز شب با روز یکسان است . سلامت را نمیخواهند پاسخ گفت. هوا دلگیر ، درها بسته ، سرها در گریبان ، دستها پنهان ، نفسها ابر ، ددلها خسته و غمگین ، درختان اسکلتهای بلور آجین ، زمین دلمرده ، سقف آسمان کوتاه ، غبار آلوده ، مهر و ماه ، زمستان است .... (مهدی اخوان ثالث)
......................................................... پ.ن:فاتحه برای اخوان
[ جمعه یکم بهمن 1389 ] [ 12:39 ] [ هدی ]
[ ]
میگویند تو غروبها می آیی! اگر بگویم برایت چند غروب منتظر بودم خودم هم اما باورم نمیشود... آری! خودم هم باورم نمیشود چند آفتاب را طلوع وغروب دیدم! کوچه هایی که پیمودی را نمیدانم چه موقع تمام خواهی کرد! آری! من هیچ چیز نمیدانم! میدانم اما آنقدر سبزی که همه ی شورزارهای دل مردم جهان.شالیزار میشود! آنقدر سبز میشود که ابرها از شادی گریه میکنند... وباز میدانم آنقدر سفیدی که فرشته ها ازخجالت بالهایشان را پنهان میکنند... میدانم اما.... این را بیشتر از همه که آنقدر پاکی که همه در عبایت گم میشوند...
"من بازهم میدانم...!" ......................................... پ.ن:کارخودم بود
[ پنجشنبه دوم دی 1389 ] [ 14:6 ] [ هدی ]
[ ]
یاد قدیمها که می افتم.یاد غریبی تو می افتم وتنهایی های خودم... یاد قدیمها که می افتم.انگار که هنوز صدای قدمهایت که صدایم میزنند اینجا هستند! انگار هنوز گرد چادر خاکی ات توی صورتم میکوبد و انگار وانگار وانگار.... مرا ببین! غریبه نیستم! آشنایی هستم از شهر دور... ناآشنایی.تنهایی.بیکسی.غمخواری... در را باز کن زینب جان!
"به خدا غریبه نیستم!"
....................................................... پ.ن:کار خودم بود. [ دوشنبه یکم آذر 1389 ] [ 18:24 ] [ هدی ]
[ ]
درمیان سایه ها سایه ی مرد خموشی میشود پیداکنون از دور... از میان مرگ تنهایی به دنبال کسی باید گشت! شاید او دنبال عشقی است! شاید او دنبال دنیاست که میگردد در گرد سرش... پیداست! "چقدر این مرد خاموشی میان سایه ها تنهاست..."
............................................................ پ.ن:کارخودم بود ببخشید چند وقت نبودم!
[ چهارشنبه پنجم آبان 1389 ] [ 18:47 ] [ هدی ]
[ ]
مرا متهم ننامید! مراخسته ای از این زندگانی بنامید...مرا متهم ننامید!به خدا ناحقی است در حق این بیکس تنهاترین... مرا طردشده ای از جنگلهای بی درخت بنامید که شاید دوست دارد با تنهایی هایش تنها باشد! مرا متهم ننامید! مرا تنهایی از شهر خاموشی که به سوی خورشید هجرت میکرد با هزاران آرزو بنامید! مرا متهم ننامید! من در این دادگاه ابدی شاید نویسنده ای بیش نباشم که محکوم به سرنوشت است! باشد.....!
"مرا متهم بنامید!"
......................................... پ.ن:کارخودم بود.
[ چهارشنبه سوم شهریور 1389 ] [ 23:5 ] [ هدی ]
[ ]
آی آدم ها که بر ساحل نشسته شاد و خندانید در چه هنگامی بگویم من و صدای باد هر دم دلگزاتر ” آی آدم ها… “ (نیما یوشیج)
[ دوشنبه دهم خرداد 1389 ] [ 18:49 ] [ هدی ]
[ ]
نمیدانم چراامروز واژه هایم بیکلام شده اند ونمیتوانم برای تو شعری بسرایم آری!دوست دارم تنها برای تو شعر بسرایم وتنها به آغوش تو پناه برم بلکه کمی عمیق نظاره ام کنی... نه! نمیخواهد بلندتر از فریاد من که درگلویم خفه شده فریاد بزنی:
"خداحافظ تا همیشه ی هستی..."
.......................................................... پ.ن:کارخودم بود [ پنجشنبه دوم اردیبهشت 1389 ] [ 11:38 ] [ هدی ]
[ ]
بیا.بیا بنویس بیااز غریبی مردم این آب وخاک بنویس... بیا وقلمی به دست بگیر وباز بنویس وبنویس وبنویس... ازدل خسته ی این روزگار بنویس.ازعزیز دردانه ات سنبل بنویس که دارد میان هفت سین دلت میپوسد.ازگره زدن سبزه ی دلت باخدا بنویس... ازانداختن ماهی های تنگ بلور قلبت که داشت میشکست کم کم.توی دل گنده ی خدابنویس... ازسمنوی سفره ات بنویس که چسبیده ته دلت وداری شیرینی اش رامزه مزه میکنی دوباره بنویس... راستی تخم مرغ هایت چه شد؟همانها که وقتی داشتی دیوارهای دلت رابرای مهمانی بهار رنگ میزدی پیدایشان کردی! ازآینه ی دلت حرفی نمیزنم نه؟بهترنیست؟ آخرآنراقبل از مهمانی بهار شکستی! "اینبار راکوتاه بیا ودیگر ننویس..." ...................................................................................... پ.ن:کارخودم بود توی ماشین نوشتمش!
[ شنبه بیست و یکم فروردین 1389 ] [ 16:12 ] [ هدی ]
[ ]
آری!بازسالی دیگر آغاز شد برایت...
تابیایی چشمهایت رابرای خواب غفلتی دیگر ببندی برایت سال ۱۳۹۰را نغمه میدهند... چقدرسخت است سنگینی غم هرساله ی نوروز...میفهمم!وچقدرسخت است سنگینی بار هرهفت سین دنیا به روی کمر سفره ای که انداختی.... فقط گفتم وگفتم ومیگویم برایت... نگاهی به گذشته ات بدهم نیست گذشته ات سنگین است زیربار نگاههای خدا.... "خیلی سنگین است چنان که آب میشود..."
....................................... پ.ن:عیدمبارک کارخودم بود [ دوشنبه دوم فروردین 1389 ] [ 14:36 ] [ هدی ]
[ ]
باران می آید... درغروب غم انگیز دلم باران میبارد... ومن گم میشوم درآن.درآن همه پاکی وصداقت... ومیبارد ومیبارد برای دل خسته ی من... وچه زیباست شنیدن نجوای هرقطره ی باران که به دنبال دست نوازشی است... پاک وبی ریا! ومیسپارم خودم را به آغوشش.به آغوش گرم وپرمحبتش... وآنوقت... آنوقت هرقطره ی اشکم میان قطره های بیشمارش گم میشود... "شانه های باران را برای گریه کردن دوست دارم..."
............................................... پ.ن:کارخودم بود. [ چهارشنبه نوزدهم اسفند 1388 ] [ 16:14 ] [ هدی ]
[ ]
رنگی کنارشب بیحرف مرده است مرغی سیاه آمده ازراه های دور میخواندازبلندی بام شب شکست سرمست فتح آمده ازراه این مرغ غم پرست دراین شکست رنگ ازهم گسسته رشته ی هرآهنگ تنها صدای مرغک بی باک گوش سکوت ساده می آراید باگوشوارپژواک مرغ سیاه آمده ازراه های دور... بنشسته روی بام بلند شب شکست چون سنگ بی تکان لغزانده چشم را برشکل های درهم پندارش خوابی شگفت میدهد آزارش گلهای رنگ سرزده ازخاک های شب درجاده های عطر پای نسیم مانده زرفتار هردم بی فریبی
این مرغ غم پرست... (سهراب سپهری)
[ دوشنبه دهم اسفند 1388 ] [ 18:13 ] [ هدی ]
[ ]
تنهایم دراین شهرخاموش.. هیچ کس یارا ندارد بامن... ومن اکنون اینجا دراین شهربلند... وسط حافظه ی برگ درخت میگویم قصه ومن اکنون نگرانم که چرا هیچ کسی نیست که دراین زندگی بی پایان بامن آغاز کند... وبه تومیگویم آسان که چراهیچ کسی ملعبه ی برگ درخت رادردستانم احساس نکرد ومن هنوزغرق پناهم وهنوزنگرانم ومیدانم من که چراهیچ کسی بامن آشنانبود وهنوزتنهایمدراین شهرخاموش بگوبه همه! ومن هنوزقصیده دارم دربغل شقایق ها وهنوز میستایم سهراب ها... وهنوز عاشق هستم بیریا وبگو باز بگو! بگوبه همه من هنوز تنهایم دراین شهر خاموش... .............................................. پ.ن:شعرخودمه به درخواست یکی ازدوستان(خوابالو)گذاشتم ببخشید اگر خوشتون نیمد فقط یه دلنوشته س...
[ شنبه یکم اسفند 1388 ] [ 16:19 ] [ هدی ]
[ ]
|
|
| [ طراح قالب : پیچک ] [ Weblog Themes By : Pichak.net ] |
